Agit ako ngayon

At dahil agit ako ngayon, narito ang isang maikling bahagi sa isang eksena na nabasa ko lang sa facebook:

“Hindi mo maintindihan ngayon bakit ito ang pinili ko, pero sa takdang panahon, alam kong mayayakap mo din kami, ako at ang pinili kong ibigin nang buong puso, kaluluwa, kabataan, kalakasan, kahinaan, lahat-lahat ng ako. Dahil sa panahong iyon, iibigin mo din siya, at pasasalamatan, sa lipunang iniluwal ng aming pag-iisang dibdib. Sa panahong iyon, atin na ang bawat bukas, at may ginhawa sa bawat ngayon ng takdang panahon.”

 

At ito naman ang nakaka-inlab na tula ni Pia Montalban:

 

This is no love poem

By Pia Montalban

This is no love poem

No love and no poem

No art to be a poem

No form, meter or rhyme

As all poems must have

No music nor rhythm

That meets your note

No, this is no love poem

 

And farmers bow

Their bones creaked

Slashing their sickle

In their practiced swift

In harvest of gold

Grainy sons of earth

For the people’s granary

Away from greedy lords

That grabbed their lands

Squeezed their souls to such pity

Fruits of love

Art of war

 

But this is no love poem

No love, no art, no poem

 

And workers mill

Battering their hammer

Pulverizing cancer cells

Of feudalism, bureaucrat capitalism

And imperialism

Siring profits

For the people’s nation-building

Away from sucking

President, most of public officials

IMF-Worldbank and Uncle Sam

Gripping their very lives dead empty

Fruits of love

Art of war

 

But this is no love poem

No love, no art, no poem

 

And throngs of men

And women marching

Out of their homes

Done with oppressions

Weary of saints that lie

Heroes that bought their valors

And murderous presidents

Into the streets

They rage

Off to the mountains

They lay their lives

Flooding the cities

They jail criminal masters

And to these

Comes a love

Of boundless art

 

Yet no, this is no love poem

No love, no art, no poem

 

Only a sense

Of what is art,

and what is love

In the middle

Of the people’s

Protracted war.

Advertisements

Si Adel hinggil sa pagdadalamhati

Madz, wala na tatay ni Soleil.

 

Oo nga tinawagan ko siya. Di man lang ako nakapag-bantay.

 

Nalulungkot ako.

 

Kahit kailan naman hindi tayo nagdidiwang sa kamatayan nino man kahit pa ng kaaway na malinaw na salungat sa interes ng mamamayan. Ang buhay ang ating ipinagdiriwang at kung pano ito pinairal ng taong yumao na. Naging mabuting tao naman si Tito Ed at hindi man siya malinaw na nasa ating hanay, kabutihan nila Soleil ang palagi niyang inaalala.

 

Tama ka. Salamat at kahit sa yugto ng kalungkutan andyan ka para maglinaw at itaas ang pag-unawa sa pagdadalamhati sa pinakamatalas na linya. Payakap madz.

Debriefing

Is loving despite horrors and regrets a form of masochism? It’s not the horrors and regrets that you love –they are just consequences for loving and committing yourself to a singular universal Cause.

–Sir Gerry

Magandang punto to. Sige Mayeth, kausapin mo sarili mo.

Una. Ngayon naiintindihan mo na kung bakit nandyan ka pa rin, dahil tunay kang nagmamahal. Naks!

Pangalawa, ramdam mo ang maraming stress, problems, na matagal mo nang gustong “sapakin” (kung may mukha at katawan lang yan). Pero nandyan ka pa rin. Hindi masama na manatili ka dyan kahit alam mong maraming nakaka-stress at anxiety kang haharapin. At malinaw, hindi porke pinili mong magtagal o manatili dyan e kasabay mo nang niyayakap ang mga bagay na nagdudulot sayo ng stress. Magkaiba ang mga bagay na nagdudulot ng stress o anxiety at ang bagay na dahilan kung bakit ka nandyan.

Pangatlo, pwede mong “sapakin” ang stress/anxiety-maker o producer o whatever. I mean, kung nagiging dahilan yan para mapanghinaan ka ng loob na magpatuloy, o sabi nga ni Sir Gerry “to keep the desire forever”, dapat bigwasan na yan. Harapin. Tunggaliin. Huwag mong kimkimin yan (huwag ipunin sa loob, hindi ka yayaman). In short, wag kang liberal.

Kanina lang iniisip ko yung sinabi ni Sir *****, umpisahan ko na raw magsulat ng journal. Actually nung sinabi niya yun naisip ko agad na hindi ko bet dahil ma-effort masyado. Pero ngayon after ko isulat ‘to, na-realize kong maraming bagay ang naproseso sa utak ko. In fairness.

May gagawin akong eksperimento. Mamaya tatakbo ako. Tignan natin kung makakatulong sa debriefing, hehe.