#dinanatuto

Nakakainis lang kasi para nanaman akong tanga %@!^)*#. Umurong nanaman ang dila ko. Siguro naman hindi mo nahalata. Nagsalita rin naman ako kahit paano. Medyo nag-panic lang ang dugo’t blood cells ko nung may magsabing gusto kita. Para akong nabuhusan ng malamig na tubig. Buti nalang hindi OA ang reaksyon ko.

Masaya akong nakita kita ulit. Sa totoo lang hindi pa naman napakatagal mula noong huli kitang nakita. Tatlong buwan pa lang ang nakakalipas. Pero ngayon, feeling ko tinatamaan ako ng kanta ng Parokya ni Edgar, yung Alumni Homecoming. Labo nga eh. Unang-una hindi tayo batchmates. Higit sa lahat hindi tayo schoolmates noong high school.

Batay sa pagtatasa ko sa sarili ko, hindi na kita gusto. Nasabi ko na yan sa sarili ko nitong nakaraan eh. Noong huli kitang makita resolbado nako. Pero ngayon, medyo mag-iiba lang nang konti ang statement ko ha. Hindi na tulad ng dati ang pagkakagusto ko sayo. Pero gusto pa rin kita. Nakakatuwa ka kasi. Natutuwa ako na nagpapakatotoo ka. At nakakatawa ka rin. Natatawa ako kapag nag-iisip ka ng kung anu-ano. Pati reactions mo sa iba’t ibang bagay nakakatawa rin.

Lilinawin ko lang, subjective yung statement ko. Malamang. Mas alanganin pa nga eh. Ako din kasi hindi ko matantya kung nabawasan nga ba yung pagkakagusto ko sayo o nag-level up pa. Baka nasanay na lang din ako sa sarili ko na gusto kita. At nasanay na rin ako na hanggang dun na lang naman yun.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s