I want to know how many scars you have

and memorize the shape of your tongue.

I want to climb the curve of your lower back

and count your vertebrae

your ribs

your fingers

your goose bumps.

I want to chart the topography of your anatomy

And be fluent in your body language.

I want you, entire.

“I want you, entire.” This reminds me of Kierkegaard’s concept of love: ‎”To love another in spite of his weaknesses and errors and imperfections is not perfect love. No, to love is to find him lovable in spite of and together with his weakness and errors and imperfections.”

Disclaimer: Despite my strong urge to claim the authorship of this poem (hahaha), this isn’t mine. I just saw it posted on my friend’s facebook wall.  =)

Tapos edi yun na nga. Bumili rin ako ng bigas na hindi ko naman naluto dahil pag-uwi ko may sinaing na. Bet! Perfect! Pinainitan ko na yun kawali at nag-gisa ng sibuyas bago binuhos yung corned beef. Bigla kong naisip kumuha ng itlog. Sa sobrang kagutuman, sa kawali ko na biniyak yung itlog at dun na rin ini-scramble kasama ng corned beef. Saka ko lang na-realize na parang mali yung ginawa ko. Naalala ko tuloy yung luto ng nanay ni Soleil. Parang ganun din yung ginawa niya. Kaso iba yung hitsura ng corned beef niya pagkatapos maluto.

Anyway, eto na nga yung luto ko. Mukang nakakain naman eh. Di ba? Di ba??

“Kapag umuulan pinakamasakit ang mga alaala.”

- Ricky Lee, Kabilang sa mga Nawawala

Sa tuwing umuulan, naaalala ko –

ang mesang kawayan

bughaw na kumot

unan sa upuan

mga luha at ungol

at lahat ng saksi sa iyong di mapigilang pag-alis.

Disyembre 4, 2011

Tatlong saknong ang naisulat ko. Nang matapos ang ikatlo, binura ko ang una at ikalawa. Ang natira na lamang ay mga huling alaala, at ang puwang – ang kawalan sa espasyo at espasyo sa kawalan.

Patuloy ka sa paglakad,

tinatahak ang direksyong marahil bago at di mo pa nararating.

Ngunit ako,

isa lang ang gusto ko:

Ang daan pabalik.

Oo nga tinawagan ko siya. Di man lang ako nakapag-bantay.

Nalulungkot ako.

Kahit kailan naman hindi tayo nagdidiwang sa kamatayan nino man kahit pa ng kaaway na malinaw na salungat sa interes ng mamamayan. Ang buhay ang ating ipinagdiriwang at kung pano ito pinairal ng taong yumao na. Naging mabuting tao naman si Tito Ed at hindi man siya malinaw na nasa ating hanay, kabutihan nila Soleil ang palagi niyang inaalala.

Tama ka. Salamat at kahit sa yugto ng kalungkutan andyan ka para maglinaw at itaas ang pag-unawa sa pagdadalamhati sa pinakamatalas na linya. Payakap madz.

Tinangka mong basahin ang mga linya ngunit hindi pinarinig sakin.

Hanggang kelan ka magtatago?

Hanggang kelan ko hihintayin ang ‘yong pagbalik?

Maligayang kaarawan, Pa.

Lagi’t laging may ikatlo,

Ako, ako at hindi-ako.

Nabanaagan minsan bago mamatay

Ang hinipang sindi ng gasera,

Pinagbubuksan

Kapag kumakatok sa pinto

Kahit walang inaasahang madaratnan,

Pinagbubuksan tuwina ang akala

Hanggang isang araw

Tumayo sa aking sorpresa

Ang isang estranghero at winika ko

Sa tinig ng hindi kayang magsinungaling,

“Ngayon ka lamang.

Hindi na kita hinihintay.”

Big Big World

by Emilia

I’m a big big girl
In a big big world
It’s not a big big thing if you leave me
But I do do feel that
I do do will miss you much
Miss you much…

I can see the first leaf falling
It’s all yellow and nice
It’s so very cold outside
Like the way I’m feeling inside

I’m a big big girl
In a big big world
It’s not a big big thing if you leave me
But I do do feel that
I do do will miss you much
Miss you much…

Outside it’s now raining
And tears are falling from my eyes
Why did it have to happen
Why did it all have to end

I’m a big big girl
In a big big world
It’s not a big big thing if you leave me
But I do do feel that
I do do will miss you much
Miss you much…

I have your arms around me ooooh like fire
But when I open my eyes
You’re gone…

I’m a big big girl
In a big big world
It’s not a big big thing if you leave me
But I do do feel that
I do do will miss you much
Miss you much…

I’m a big big girl
In a big big world
It’s not a big big thing if you leave me
But I do feel I will miss you much
Miss you much…

Kung sabagay, ito naman ang hilig mo
habang nalulunod sa serbesa’t mahjong.
Aalalahanin ko ang mga bagay na ito,
At maaalala ko na rin ang matatamis mong ngiti.

Hahaplusin ko ng buong ingat ang mga sapatos
na lagi mong pinapagamit sa’kin,
Ang mga polo, jacket, t-shirt at shorts
At mangangarap na muli mo akong niyakap.

Aalalahanin ko ang iyong mga sigaw, pagkagalit,
Ang ating mga pagtatalo, pagtutunggali
Habang ramdam sa likod ng aking mga mata ang pagpatak ng iyong luha
Ang pagkadurog ng iyong pusong matagal nang umiibig sa’kin.

At dapat mong malaman,
Pabalik-balik ako sa lugar kung saan kita huling nasulyapan.
Hindi mo masusukat ang aking lumbay,
Ang hindi mabawas-bawasang sakit at pagkabigo.

Nanirahan na sa aking isip ang bangko, ang mesang kawayan,
ang ulan, ang lahat ng saksi ng iyong paglisan.
Malayo ang distansya sa pagitan natin
Pero walang katapusan ang pag-ibig ko sa’yo.

Kung Bangkay Na Nilang Ituring Ang Ating Unyon
Tula ni Axel Pinpin para kay Diosdado ‘Ka Fort’ Fortuna

Kung musuleyo na itong pagawaan
At makina’y dugo na ang inilalangis
At ang mga pabrikang naging tahanan
Ng obrero’y ipinapansahod na’y tangis
Aawas tayong maaga’t magpakanayunan
Upang pamunuan ang kapwa Anakpawis.

Kung putok na ng baril ang ingay ng makina
At ang tangi nang puhuna’y ating lakas
Ng nangangapital na ang tubo’y pang-upa
Sa buhong na kwartel ng berdugo at dahas
Likhain natin ang pamutol-tanikala
Upang sa pagkaalipin tayo’y kumalas.

Kung bangkay na nilang ituring ang ating unyon
At akalaing ulilang lubos na ang hanay
Ng manggagawang wala nang luhang itaghoy;
Maso sa bandila’y tuloy ang pagpupugay,
Mga bayaning obrero’y martir at inspirasyon;
Mananatiling dakila hanggang sa tagumpay!